Etappe 10: De Pyreneeën in zicht

Het was vandaag een warme dag, een zware dag, maar tegelijk ook een dag van ontmoetingen..

Als ik dit verslagje schrijf zit ik op het bed van Hotel De France in Maubourguet in het departement Hautes-Pyréneés. Waarom geen camping deze dag? Wel, om de simpele reden dat die niet aanwezig was in Malbourguet, onze etappe plaats van vandaag.  Vanochtend fietsten we om kwart voor acht weg van de camping in Castéra-Verduzan voor een rit van ca. 70 km. Hierbij zouden we o.a. de Béarn binnen fietsen. De Béarn is een voormalige Franse provincie aan de voet van de Pyreneeën met een geheel eigen identiteit en gewoonten. Het welbekende Pau is de hoofdstad van deze streek. 

Eerst fietsen we even langs de supermarkt voor brood en aanverwante artikelen. Daarna zochten we de route weer op richting zuiden. Na een relatief rustige start maar na een stevige klim kwamen we aan in Biran. Jeannette wilde gelijk de afdaling in, maar flauw rechtsaf kwam je in een sfeervol dorpje en daar wilde ik wel even kijken Toen ik het weggetje in fietste zat daar Eloy, de man die we al vaker hadden ontmoet en die op weg is naar Compostella. Hij was het die ons gisteren op de foto had gezet en deze foto was hij ons nog schuldig. Verderop in de route hebben wij hem zelf op de gevoelige plaat vastgelegd...

De route van vandaag was mooi, maar ook best pittig. Niet in het minst vanwege de warmte. Maar ook de vele, steiler wordende, klimmen die vooral na het middaguur steeds zwaarder aanvoelden. Bij één van die klimmen zagen we in de verte een man in geel shirt laveren over de weg. Het bleek Frans uit Enschede. Een bereisd man die o.a. Zuid Amerika en ook Tadzjikistan al had doorgefietst. In Montesquiou zagen we hem later weer zitten in de schaduw. Hij hield het daar voor gezien. Wij moesten vanaf daar nog 28 km door, op weg naar Marciac waar we nog wat inkopen moesten doen. Vooral water. Hier werden we aangesproken door een francaise met haar twee kindjes, die geïnteresseerd waren in onze reis. Dat wil zeggen de vrouw in onze reis, de kinderen in onze volgepakte fietsen. De dame kwestie vertelde vorig jaar zelf van Lille naar Lyon te hebben gefietst. Na het gesprek dronken we ons blikje Orangina op een bankje aan het plein. Daar werden we echter dringend gevraagd te verdwijnen omdat het onderdeel bleek van een terras... 

Eenmaal weer op de fiets genoten we onderweg van de prachtige heuvellandschappen in de wetenschap dat datzelfde landschap ons behoorlijk pijnigde. Op een hoge heuvelrug konden we in de verte de contouren van de Pyreneeën al waarnemen. Heiïg, dat wel, maar toch krijg je dan even euforisch momentje.

De laatste 15 km waren vandaag het zwaarst van allemaal. Door de warmte, de steile heuvels en het feit dat we over een relatief drukke D-weg moesten klimmen. Zonder veel schaduw of andere beschutting. Uiteindelijk fietsten we rond 15:15 Malbourguet binnen. Omdat we pas om 17:30 in het hotel terecht konden, zorgden we eerst dat de inwendige mens goed aan zijn trekken kwam. Na inchecken en douchen aten we in het restaurantje bij het hotel. Beiden een Burger met frites en salade. Er bleef weinig van over!

À demain

72,5 km / 857 hoogtemeters

Overige foto's volgen later..