Etappe 9: Tarn et Garonne en Gers

Onder het lommerrijke dak van onze plek op camping 'Plage de Verduzan' in Castéra-Verduzan zitten we maar wat te zitten op onze stoeltjes. De herinneringen aan hersteldrankjes en chips liggen verspreid in het gras terwijl de een paar meter verderop de tent nog staat te drogen van de dauw op de vorige camping in Valence d' Agen (Auvillar). We zijn niet vooruit te branden. Het is 18:48 en er moet ook nog 'gekookt' worden...

Rond half acht vanochtend zaten we vanochtend op de fiets en verlieten we de municipal in Valence. Een beetje een eigenaardige camping. Het zag er allemaal netjes uit, daar niet van. Wel leek het meer een verzamelplaats van arbeiders die in de buurt hun werk hadden. Overal stonden witte busjes en autootjes.  En waar wij normaal de enigen zijn die voor dag en dauw in de toiletruimte te vinden zijn, stonden er nu al allerlei Franse kerels met veel volume hun ochtendritueel uit te voeren om even later van de camping weg te rijden...

Wij volgden iets later en mochten ook gelijk aan het werk. Om in het fraaie stadje Auvillar te geraken moest er gelijk weer stevig geklommen worden, een bezigheid die we de rest van de dag bleven doen trouwens. Zo'n vroeg vertrek  is wel prettig om wat kilometers te kunnen maken voor de ergste warmte toeslaat. Maar door het vele klimmen schiet het desondanks nog niet echt op. Onze route ging vandaag van het departement Tarn et Garonne over in dat van de Gers. Onderweg kwamen we door fraaie rustige dorpjes. Ook wat grotere steden, zoals Lectoure, passeerden we dwars door. Hier deden we onze lunch inkopen, wat ons een half uur extra koste omdat de caissière niet vooruit te branden was. 

Eenmaal weer op de fiets genoten we van de vele vergezichten die deze streek te bieden heeft en tijdens een afdaling zag ik in de verte in het dal een heuse windhoos over de dorre akkers rollen. De lunch genoten we in de schaduw van de begroeiing tussen diezelfde akkers, stokbrood met kaas... Net toen we weer verder wilde gaan werden we gepasseerd door een man die we al meerdere keren op campings hadden getroffen en die dezelfde route fietst maar nog verder gaat richting Compostella. Verderop zat hij in de berm en zette ons op de foto toen wij hem passeerden!

De laatste kilometers vielen ons wel zwaar. De warmte en de vele klimmen eiste zijn tol. Na 66,5 km waren we beiden blij bij de camping te zijn aangekomen. De thermometer wees ondertussen al weer 32 graden aan.

Tussen de regels door hebben we toch nog iets te eten klaargemaakt en wat fietskleding gekuist. Het leven van de kamperende fiets reiziger stopt niet als de wielen niet meer rollen...

À demain

66,5 km / 970 hoogtemeters