Dag 31, rustdag Girona

Soms heb je van die dagen dat je superlatieven tekort komt. Vandaag was zo'n dag...

Vanochtend kwamen we wat langzaam op gang, maar dat was geen probleem. De fietsen stonden in de garage en zouden daar vandaag ook blijven staan. Het plan was te ontbijten bij een koffiebar in de buurt om alvast wat Spaanse sfeer op te doen. Op zich lukte dat goed, maar een verdwaald Nederlands gezin doorbrak die ydille.  Daarna vertrokken we naar het treinstation van Caldes de Malavella om naar Girona te reizen, dè wielersport stad van Catalonië.

We hadden van meerdere mensen al gehoord dat Girona een must-do was en we waren het sowieso al van plan omdat daar officieel deel 3 van onze reis zou aanvangen. Op het station haalden we de kaartjes uit een automaat en wachtten een klein half uurtje op de trein van Barcelona naar Girona die in Caldes zou stoppen. Eenmaal aan boord duurde het 14 minuten voor we in Girona waren. 

De aanblik van het station van Girona was nog niet heel verheffend. Een strak betonnen gebouw. Het zou in schril contrast staan met wat we later zouden ontdekken in de stad zelf. Allereerst gingen we op zoek naar een wieler zaak om een extra fietsbroek aan te schaffen. Een van de mijne bleek al aan behoorlijke slijtage onderhevig en aan vervanging toe. De zaak 'Eat, Sleep & Cycle' was snel gevonden en de broek ook.

Daarna was het tijd voor koffie en daarvoor hadden we al een bezoek gepland bij de 'Hors Categorie', het wieler cafe van Robert Gesink. De oud prof woont in Girona en bestiert er samen met zijn zakelijke partner het café dat ooit door zijn, inmiddels veel te jong overleden, vrouw werd gerund. Omdat Robert zelf altijd aan het fietsen is (bron strava) hadden we niet de illusie hem er zelf te treffen. Na wat zoeken met Google hadden we het pleintje waaraan het gelegen is al gauw gevonden. De verrassing van de dag kwam gelijk toen we Robert zelf zagen staan, in gesprek met andere fietsers. Bij binnenkomst liep hij net naar een tafel om koffie te gaan drinken. Wij gingen ook naar binnen en namen plaats op een plek waar we een beetje overzicht hadden op de zaak en bestelden koffie en Bananen brood/cake. Jullie zullen begrijpen dat wij niet van plan waren te verdwijnen zonder een foto met de bekende ex wielrenner. Toen hij op een gegeven moment afscheid nam van wat kennissen, namen we de kans waar en vroegen of hij even een minuutje had...

Dat had hij en sterker nog, langer zelfs. Uitgebreid nam hij de tijd om over zijn eigen leven na het wielrennen te praten en om ons uit te horen over ons fiets avontuur. Wat een leuke, vriendelijke en relaxte gast! Op onze vraag of hij met ons op foto wilde, twijfelde hij geen moment en zijn toevallig net op dat moment binnenkomende dochter mocht de foto maken. Toen we later, na nog een koffie, de zaak verlieten werden we nogmaals vriendelijk uitgewuifd.

Na deze erg leuke ontmoeting was het tijd Girona verder te ontdekken. Wat een mooie stad is dat! Na het passeren van de rivier 'Riu Onyar' genoten we van middeleeuwse steegjes, trapjes, stadsmuren, kloostermoppen en gezellige winkelstraatjes. Omdat het zondag was, was niet elke winkel open maar genoeg om even leuk rond te struinen. We kochten nog wat souvenirs (lichtgewicht) en werden verleidt een winkel met heerlijke zoetwaren binnen te gaan nadat we van een jongedame wat produkten mochten proeven. Zo vlogen de uurtjes om.  Advies van Jeannette & Hans; wil je op stedentrip naar Catalonië? Vergeet Barcelona, ga naar Girona! Op een van de vele kleine gezellige pleintjes zagen we later nog een, ons onbekende, wielrenner in Visma shirt zitten. In zijn gezelschap was een vrouwelijke renster die wij wel herkenden; Puck Pieterse.. De term Girona wielerstad is zeker niet overdreven!

We sloten de middag af met een smakelijke pizza en drankje op het Plaça Independencia, een bijzonder gezellig door bogen galerijen omzoomd plein. Het smaakte prima en het was een perfecte afsluiting van een hele mooie rustdag. Soms is het zo gek niet om een dag niet te fietsen...