Etappe 6: Rust in Rocamadour
13 juni 2025 - Rocamadour, Frankrijk
De Duitse wielrenner/mountainbiker gaat aan een tafeltje zitten in onze nabijheid. Wij zitten op het terras van Brasserie Au Panorama in Rocamadour na een bloedhete rit door de Lot.
Het is een uur of zes in de avond en een zwoele bries trekt over het terras. Wij zijn net bediend en een heerlijk koel glas bier smeert onze kelen. De Duitser bestelt een cola en een liter water die hij met elkaar mengt en in no-time naar binnen slokt. Daarna gaat er een enorme sorbet in, gevolgt door nog een liter water. De derde liter verdwijnt in de bidons waarna hij afrekent en weer op zijn fiets stapt. Deze scene geeft het meest treffend aan hoe heet het ook vandaag in Zuid Frankrijk was.
We zijn aangekomen in Rocamadour, de geplande rustdag plaats na de eerste volle fietsweek Langs Oude Wegen en Pelgrims steden. Het vertrek van de boerencamping in Noailles ging iets trager dan gepland maar nog wel redelijk op tijd. Op weg naar de originele route leidde Google ons over een behoorlijk steile klim gevolgt door een 'van Bekkumpje' (in fiets-kringen een metafoor voor een onverhard pad). Eenmaal terug op de route zagen we het imposante slot van Turenne. Na een fotomoment mochten we gelijk daarna rechtsaf voor een klim van 8-11%.
Tussen Turenne en L'Hopital St. Jean gebeurde er iets opmerkelijks: Jeannette's voorband bleek ineens lek. Haar eerste lekke band in 16 jaar met haar Koga. Vrijdag de 13e zou je zeggen, ware het niet dat het ook nog eens haar verjaardag was en wat is dat dan voor kado? De reparatie koste ons een halfuurtje extra...
Dat halfuurtje, opgeteld bij ons wat slome vertrek van die ochtend betekende wel dat we toch weer met de verzengende middaghitte te doen kregen. Gelukkig was de weg naar Rocamadour niet zo heel lang meer, al wisten we dat ons nog één pittige klim te wachten stond.
Ondertussen veranderde langzaam maar zeker het landschap om ons heen. De karakteristieke Limousin koeien verdwenen langzaam uit beeld terwijl de eerste Lavendel velden daarvoor in de plaats kwamen. Een enkele keer al klonk het karakteristieke geluid van de cicades door de omgeving, ten teken dat we nu echt Zuid Frankrijk bereikt hadden.
Ondanks de slow start, de pech, de hitte en de stevige klimmetjes bereikten Rocamadour redelijk op tijd. Na eerst nog een camping zonder voorzieningen bezocht te hebben fietsten we toch door naar één met een zwembad en bar. Je wilt toch wat luxe op je welverdiende rustdag. Na het settelen wandelden we naar een brasserie even verderop om te vieren dat we de eerste week volbracht hadden, maar vooral natuurlijk de verjaardag van Jeannette! Op vrijdag de 13e en zonder verdere problemen...
Á demain
51 km / 754 hoogtemeters
Zo te horen zijn jullie de dag (week) goed door gekomen.
Wel leuk dat jullie dan zelfs aan mij denken ha ha
Veel succes verder
Wat is het elke dag weer afzien, groot respect voor jullie beide 👍👍
Geniet allebei van jullie welverdiende rustdag.
Wat weer een mooie levende verhalen Hans, we blijven ervan genieten.
.
De rustdag is alweer bijna voorbij maar je kunt nog even een schietgebedje doen aan de Zwarte Maagd in de Chapel de Ntr. D. Doen hè, voor de rest vd tocht.😜 😇
Geniet van jullie dikverdiende rustdag.
Bedankt!