Etappe 3: Laar (DL) - De Lutte

Vandaag was een rit met twee gezichten. Het eerste gedeelte met wat tegenslag en eentonige wegen en het tweede gedeelte, ongeveer vanaf Wielen, met meer afwisseling en een prachtige omgeving. Maar eerst even terug naar gisteravond. Hansie lag mooi op tijd plat en verwachtte snel in te slapen, niets was echter minder waar. Zelden heb ik op een zo rumoerige camping gestaan dan die van gisteren. Vanuit de kantine klonken de onmiskenbare valse geluiden van een karaoke, op een veld verder stak de brandweer vlees in de hens en bluste het, onder luid gebral, met Warsteiner. Ondanks deze herrie leek ik toch langzaam maar zeker in dromenland te geraken, ware het niet dat er om 10:30 nog een jong gezin met caravan had ingecheckt en, als vanzelfsprekend, het gevaarte met veel kabaal pal voor mijn tentje meende te moeten plaatsen. De kindertjes moesten zich  natuurlijk eerst even uitleven alvorens ze konden slapen. Nadat ook alle deelnemers aan de karaoke, nog steeds in feeststemming, luidruchtig de tandjes hadden gepoetst daalde eindelijk tegen 0:30 uur de rust neer en viel ik alsnog in slaap.

Om 5:30 uur was ik echter wel weer klaarwakker voor de start van dag 3. Voor ik op de fiets zit ben ik zo een paar uur verder dus op zich geen probleem om op tijd op de been te zijn. 

Ik was blij toen ik rond 8:30 de camping weer af fietste. De blijdschap was echter van korte duur omdat ik nog voor Coevorden een halt werd toegeroepen door een bord met  'gesperrt' erop gedrukt, of ik Umleitung 3 maar wilde volgen. 6 km verder, via het industrieterrein van Coevorden, bleek dat ik gewoon 500 meter door had kunnen fietsen zonder problemen...

Enigzins aangeslagen door zoveel nutteloze kilometers fietste ik verder richting Laar waar ik de Vechte passeerde en in zuidelijke richting verder kon. Hier werden de wegen gevoelig minder, veel Oude Twentse weg klinkers 'opgeleukt' met de nodige kuilen en gaten. Grootste nadeel was echter dat er ook geen eind aan die wegen leek te komen. Het eerste deel werd tenslotte afgesloten met een zeer onverwachts mul zandpad waarover fietsen niet echt mogelijk was. Hier besloot ik mijn eerste pauze te nemen...

Deel twee was van een heel andere orde. Bij Wielen (DL) kwam ik langzaamaan weer in wat bekender terrein. De route ging hier verder richting Getelo en verderop naar de Hooidijk en het mooie Springendal. Natuurlijk bekend van 'mijn eigen' Salland Twente Tocht. Hier weet je dat je weer in Twente bent en, oké ik beken, ik hou van Twente. Na de Hooidijk ging de route verder richting Lage (DL) en langs de Twentse kant van de grens verder zuidwaarts. Via een prachtige omgeving en lommerrijke fietspaden kwam ik uiteindelijk aan op de camping niet ver van De Lutte. Een, op het oog  rustige maar fraaie boerencamping met genoeg ruimte om even mijn eigen plekkie te creëren. Hopelijk verloopt de komende nacht wat rustiger...