Dag 19, etappe 17: Marsac-en-Livradois - Le Puy-en-Velay

En zo zijn we, op dag 4 na vertrek uit Cluny, in de pelgrims plaats Le Puy-en-Velay aangekomen. Over vandaag later meer, nu eerst terug naar gisteren...

Gisterochtend, op de camping in St.Just-en-Chevelet, zaten we netjes rond half zeven klaar om te gaan ontbijten. Ondertussen keken we van waar de zon op zou komen. We stonden in een dal dus het zou sowieso te lang duren voor hij onze plek bereikt zou hebben, maar we hadden beiden een voorspelling gedaan welke plek eerder in de zon zou staan, de onze of een andere waar Jeannette eigenlijk liever had gestaan. Ondertussen bleek achter ons de lucht er behoorlijk onheilspellend uit te zien en voor we erg in hadden vielen de eerste druppels. Dat betekende als de wiede weerga aan de slag om alles vertrek klaar te maken en vooral, de tent droog inpakken. Toen we dat voor elkaar hadden keken we nog eens op buienradar en besloten, ondanks de dreigende radarbeelden toch te vertrekken. Dat was achteraf geen goede keuze...

Al na 7 km moesten we zo snel als we konden een schuilplek zoeken voor een serieuze onweersbui. Die plek vonden we onder een viaduct waar we zo'n drie kwartier gebivakkeerd hebben en, om van de nood een deugd te maken, maar gelijk koffie dronken. Toen de ergste regen voorbij leek fietsten we door naar Noirétable om wat inkopen te doen. Dat was nog zo'n 7 km, maar al na een km of 4 werden we opnieuw overvallen door een enorme hoosbui en dit keer was er geen schuilplek voorhanden, de snelle stop onder wat geboomte was eigenlijk zinloos. Zeiknat kwamen we in Noirétable bij de supermarkt aan. Precies op dat moment brak ook de zon voorzichtig door...

Na de inkopen klommen we de plaats uit en genoten vervolgens van een mooie route door het 'Parc naturel régional Livradois-Forez' alvorens bij de geplande overnachtingsplaats Ambert nog de laatste avond inkopen te doen. Op het moment dat we de supermarkt weer uitkwamen voelden we de eerste druppels uit de dreigende luchten die ons de laatste 20 km al op afstand leken te begeleiden. Naar de camping was het nu nog zo'n 8 km. Met de wind vol op kop langs een drukke autoweg koersten we naar Marsac-en-Livradois waar we een municipal hoopten te vinden. Gelukkig vonden we die, al leek er weinig leven ter plaatse. Nadere inspectie leerde dat de camping gewoon in gebruik was en snel kozen we een plek niet ver van het sanitairgebouw. 

Terwijl Jeannette de tent op zette ging ik vast douchen en tegelijk wat apparatuur aan de lading zetten, we hadden immers alle stopcontacten voor onszelf. Net toen ik onder de douche wegkwam hoorde ik het lawaai van heftige regen op het dak van het gebouwtje. Gelijk knalde de onweer door de lucht en begon het te waaien als een dolle. Terwijl ik naar buiten keek zag ik hoe de tent met Jeannette erin bijna plat lag door de wind en zij riep mij toe vooral in het toiletgebouw te blijven. Het ging enorm te keer en pas bij een kort moment van relatieve rust besloot ik ook naar de tent te rennen. Het zou vanaf 18:00 uur tot ca. 23:00 onafgebroken hozen en bliksemen... 

Na een tijdje in de tent gezeten te hebben bedacht ik mij dat er ook nog spul aan de lading lag in het toiletgebouw. Misschien verstandig dit even op te halen. Toen ik de deur van het gebouw opende rook het daar al wat vreemd, branderig zelfs. Toen ik de apparatuur pakte schrok ik mij een fietshelm. De laadpoort van mijn trouwe Garmin Edge navigatie was samengesmolten met de laadkabel. Waarschijnlijke oorzaak piekspanning door het onweer. De Garmin is daardoor verder onbruikbaar geworden en dat is wel even balen... Ondanks deze pech en het nog steeds voortdurende onweer besloten we toch maar te gaan slapen.

De morning after bleek de tent doorweekt en besloten wij dit keer bij een bakker te gaan ontbijten en zo snel mogelijk de boel in te pakken. Dat was een goede beslissing! Bij de boulangerie genoten we van lekkere koffie en croissants en maakten we al vast de eerste plannen voor vandaag en morgen, de vervanging van de overleden Garmin en de verdere planning van onze reis op korte termijn. We lazen dat een tornado bij Carcassonne tekeer was gegaan en prijsden ons gelukkig dat dit niet over ons tentje gegaan was. Daarna stapten we op de fiets en trapten via rustige landbouw weggetjes omgeven door dampende heuvels en bossen richting Doré-L'Eglisé. Direct na dit plaatsje begon een stevige klim van ongeveer 11,5 km over een rustige weg door de nog steeds vochtige bossen van het Parc Naturel. De klim begon liefelijk maar werd steeds zwaarder (8-11%) naar het einde toe, terwijl we ook nog eens behoorlijk gehinderd werden door de vele vliegen en vliegjes die het op onze bezwete lijven voorzien hadden...

Op de top (1100 meter) was het nog zo'n 35 km naar Le-Puy en die waren, met nog enkele venijnige klimmetjes, hoofdzakelijk in dalende lijn. Via Allègre, St.Paulien en het prachtig op een rots gelegen Polignac koersten we op Le-Puy-en-Velay aan. Net er voor kregen we toch nog weer een klim van zo'n anderhalve kilometer voor de kiezen. Bij mij begonnen de krachten inmiddels wat weg te ebben, maar gelukkig eindigden we de rit met een majestueuze afdaling naar Le Puy. De eerste aanblik halverwege die afdaling was werkelijk prachtig met een fantastische blik op de plaats en de Notre-Dame d'France hoog op de heuvel.

Voor we naar de camping fietsten keken we eerst nog even bij een paar zaken in het centrum of zij Garmin's verkochten, maar helaas pindakaas. Eenmaal op de camping maakten we kampement op het trekkersveld met 'trekkers' van diverse pluimage... 

Morgen gaan we kijken of we meer 'Garmin geluk' hebben bij twee andere sportzaken verderop en zullen dan beslissen of we verder trekken of nog een dag in Le Puy blijven...